Fantasy care maakt gebruik van de inzet van fantasie, humor en improvisatie in de benadering. Hierbij wordt een ongewone, soms wat overdreven reactie toegevoegd aan het accepteren en meegaan in de realiteit van de demente mens: spelen met de situatie.
(dus niet met de mens!) Juist hiermee hebben begeleiders (professioneel en mantelzorgers) vaak zo’n moeite en zijn voor dat zij het weten in een soort strijd verwikkeld.

Naast het acceptatieproces dat vaak in de begin fase een rol speelt bij familieleden van de dementerende mens is er nog iets anders dat een belangrijke invloed heeft op het gedrag.
Veel mensen zijn “beschadigd” door onderwijs en opvoeding. (of geconditioneerd). Hun gedrag is aangepast gedrag (geleerd hoe je je moet gedragen in een bepaalde situatie).
We hebben ons “trucs” aangeleerd om “niet voor gek te staan”. Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg. Dat leidt dan tot mensen die geneigd zijn nee te zeggen tegen mensen, dingen en gebeurtenissen: er is sprake van nee-zeggen tegen mensen en de situaties die zich in het leven voor doen: behoudend reageren, innerlijk evenwicht willen bewaren, veiligheid is belangrijk.

Als kind waren we (meestal) blij, fantasievol, creatief, we stonden open voor nieuwe dingen, nieuwsgierig etc. In de benadering Fantasy care willen we (liefst veel) daarvan weer terug halen en gebruiken in de benadering van de demente mens.
Dat vraagt dat we (weer) moeten leren spontaan te zijn, echt contact te maken, onze fantasie te willen volgen, emoties durven toelaten en tonen, warm zijn, spontaan en open staan voor mensen en gebeurtenissen zonder ingenomenheid voor af, een eerlijke relatie aangaan, kijken wat er gebeurd zonder dat we vooraf de controle willen, oude trucs los laten, reageren vanuit ons hart, impulsief durven zijn, ons “gezond verstand” loslaten, direct durven zijn. Dit alles op onze eigen wijze, niet op een aangeleerde manier, niet op een manier “zo als het hoort”.
Hierdoor ontstaan weer unieke begeleiders die ieder op basis van hun eigenheid, hun eigen persoonlijkheid, durven om te gaan met de demente mens.
Er is dan sprake van ja-zeggen tegen mensen en de situaties die zich in het leven voor doen: open staan, nieuwigheden toe laten, verandering is avontuur, emotioneel zijn, uitspelen en proberen van verlangens die opkomen, je zelf durven zijn.